روزهای آفتابی...شبهای مهتابی

روزی که اسرای کربلا را به کوفه آوردند، ‌ام کلثوم دختر امام علی (علیه‌السّلام) از پشت پرده خطبه خواند. او در حالی‌که با صدایی بلند می‌گریست، چنین گفت:
یا اهلَ الکوفَةِ، سوءاً لَکُم،

‌ای اهل کوفه، بدا به حالتان!

ما لَکُم خَذَلتُم حُسَیناً وقَتَلتُموهُ،

‌شما را چه شد که حسین (علیه‌السّلام) را تنها گذاشتید و او را کشته

وَانتَهَبتُم اموالَهُ ووَرِثتُموهُ،وسَبَیتُم نِساءَهُ ونَکَبتُموهُ؟!

 اموالش را به یغما بردیدو خاندانش را به اسارت گرفتید؟

فَتَبّاً لَکُم وسُحقاً. وَیلَکُم،

بدا بر شما! مرگتان باد! وای بر شما

اتَدرونَ ایُّ دَواهٍ دَهَتکُم؟

می‌دانید گرفتار چه مصیبتی شده‌اید؟

وایَّ وِزرٍ عَلی‌ ظُهورِکُم حَمَلتُم؟

و چه بار سنگینی بر دوش خود کشیده‌اید

وایَّ دِماءٍ سَفَکتُموها؟ وایَّ کَریمَةٍ اهتَضَمتُموها؟ وایَّ صِبیَةٍ سَلَبتُموها؟ وایَّ اموالٍ نَهبَتُموها؟

و  چه خون‌هایی ریخته‌اید و چه بزرگوارانی را در هم شکسته و چه کسانی را غارت کرده و چه اموالی را برده‌اید؟

قَتَلتُم خَیرَ رِجالاتٍ بَعدَ النَّبِیِّ صلی اللَّه علیه وآله،

بهترین مردان پس از رسول خدا را کشتید…

ونُزِعَتِ الرَّحمَةُ مِن قُلوبِکُم،

رحم [و عاطفه] از دل‌هایتان رخت بربسته است

الا انَّ حِزبَ اللَّهِ هُمُ الغالِبونَ، وحِزبَ الشَّیطانِ هُمُ الخاسِرونَ

 آگاه باشید! حزب خدا پیروز است و حزب  شیطان زیانکار.»

• ام کلثوم بعد از خطبه اشعاری را خواند.
  
  
• قَتَلتُم اخی صَبراً فَوَیلٌ لِاُمِّکُمُ ‌••• سَتُجزَونَ ناراً حَرُّها یَتَوَقَّدُ

برادرم را با زجر و شکنجه کشتید. وای بر مادرتان! به زودی در آتشی سوزان/ سزای این کارتان را می‌بینید.

• سَفَکتُم دِماءً حَرَّمَ اللَّهُ سَفکَها ••• وحَرَّمَهَا القُرآنُ ثُمَّ مُحَمَّدُ

خون‌هایی را ریختید که خدا و قرآن و محمد آنها را محترم شمرده بودند.

• الا فَابشِروا بِالنّارِ انَّکُم غَداً ••• لَفی قَعرِ نارٍ حَرُّها یَتَصَعَّدُ

هان، بشارتتان باد به دوزخ! شما فردا در قعر دوزخی هستید که آتش آن زبانه می‌کشد.

• واِنّی لَاَبکی فی حَیاتی عَلی اخی ••• عَلی‌ خَیرِ مَن بَعدَ النَّبِیِّ سَیولَدُ

تا زنده‌ام با اشک‌هایی فراوان و بر گونه روان که هیچ‌گاه خشک نخواهد شد، بر برادرم، همو که پس از پیامبر بهترین مولود بود، خواهم گریست.

• بِدَمعٍ غَزیرٍ مُستَهِلٍّ مُکَفکَفٍ ••• عَلَی الخَدِّ مِنّی دائِبٌ لَیسَ یُحمَد

با اشکهاى فراوان و ریزان که پیوسته بى‏ آنکه خشک شوند، بر گونه ‏‎ها ریخته شوند

راوی گوید: مردم شیون و ناله کردند و گریستند. زنان، گیسو پریشان کردند و خاک بر سر خویش ریختند و چهره خراشیدند و بر صورت‌هایشان زدند و فغان سر دادند. مردان نیز گریستند و موی صورت خویش کندند. هیچ روزی چون آن روز، مردم نگریسته بودند

منبع : سید ابن طاووس، الملهوف علی قتلی الطفوف، ص۱۸۴-۱۸۵.

خطبه حضرت زينب عليها السّلام در كوفه در جمع مردم 

بشیر بن خزیم اسدی گوید :زینب دختر علی را در آن روز دیدم،به خدا سوگند زن با حیایی را تا آن روز سخنورتر از او ندیدم؛گویا که کلمات را بازبان گویای امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه السلام جاری می نمود،

حضرت زینب سلام الله علیها به مردم اشاره کرد که ساکت شوید.ناگهان نفس ها در سینه ها حبس شد و زنگ شتران از صدا افتاد.

آنگاه فرمود :

اءَلْحَمْدُ لِلّهِ، وَ الصَّلاةُ عَلى جَدّى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبينَ الاخْيارِ.

ستایش از آن خداست و درود بر پدرم محمد و خاندان پاک و نیکو کارش.
امّا بَعْدُ:يا اءَهْلَ الْكُوفَةِ، يا اءَهْلَ الْخَتْلِ وَ الْغَدْرِ،

اما بعد :ای مردم کوفه ، ای مردمان حیله گر و خیانت کار !!

اتَبْكُونَ؟!فَلا رَقَاءَتِ الدَّمْعَةُ، وَ لا هَدَاءَتِ الرَّنَّةُ،

گریه می کنید ؟؟اشک چشمانتان خشک نشود و ناله هایتان آرام نگیرد.
اِنَّمَا مَثَلُكُمْ كَمَثَلِ الَّتى نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ اءَنْكاثا، تَتَّخِذونَ ايْمانَكُمْ دَخَلا بَيْنَكُمْ.

همانا که کار شما مانند آن زنی است که رشته ی خود را پس از محکم بافتن، یکی یکی از هم می گسست ، شما نیز سوگندهای خود را در میان خویش، وسیله ی فریب و تقلب ساخته اید.

الا وَ هْلْ فيكُمْ الا الصَّلَفُ وَ النَّطَفُ، وَالصَّدْرُ الشَّنِفُ، وَ مَلَقُ الاماءِ، وَ غَمْزُ الاعْداءِ؟!

آیا در میان شما جز وقاحت و رسوایی ، سینه های آکنده از کینه ، دو رویی و تملق، همچون زبان پردازی کنیزکان و ذلت و حقارت در برابر دشمنان چیز دیگری نیز یافت می شود ؟
اوْ كَمَرْعى عَلى دِمْنَةٍ.

ياگياهى را مانيد كه در منجلابها مى رويد كه قابل خوردن نيست

اوْ كَفِضَّةٍ عَلى مَلْحُودَةٍ،

يا به نقره اى مانيد كه گور مرده را به آن آرايش دهند.

الا ساءَ ما قَدَّمْتُمْ لِاءَنْفُسِكُمْ انْ سَخِطَ اللّهُ عَلَيْكُمْ وَ فى الْعَذابِ انْتُمْ خالِدوُنَ.

چه بدتوشه ای برای آخرت فرستاده اید؛توشه ای که همان خشم وسخط خدا است و درعذاب جاویدان خواهید بود.

اءَتَبْكُونَ وَ تَنْتَحِبونَ؟!

گریه می کنید ؟ زار می زنید ؟

ايْ وَ اللّهِ فَابْكُوا كَثيرا، وَاضْحَكُوا قَليلا.

آری به خدا سوگندکه بایدگریه کنید،پس بسیاربگرییدوکمتربخندید.

فَلَقَدْ ذَهَبْتُمْ بِعارِها وَ شَنارِها، وَ لَنْ تَرْحَضُوها بِغَسْلٍ بَعْدَها اءَبدا.

چرا که دامان خود را به ننگ و عار جنایتی آلوده اید که ننگ و پلیدی آن را از دامان خود تا ابد نتوانید شست.
وَ انّى تَرْحَضُونَ قَتْلَ سَليلِ خاتَمِ النُّبُوَّةِ، وَ مَعْدِنِ الرِّسالَةِ، وَ سَيِّدِ شَبابِ اهْلِ الْجَنَّةِ،

و چگونه می توانیدننگ حاصل از کشتن فرزند رسول خدا(ص)،خاتم پیامبران، معدن رسالت، و سرور جوانان اهل بهشت را از دامان خود بزدایید ؟

وَ مَلاذِ خِيَرَتِكُمْ،

کسی که پناه مومنان شما،

وَ مَفْزَعِ نازِلَتِكُمْ،

فریادرس در بلایای شما،

وَ مَنارِ حُجَّتِكُمْ، وَ مِدْرَةِ سُنَّتِكُمْ.

مشعل فروزان استدلال شما بر حق و حقیقت و یاور شما در

هنگام قحطی و خشکسالی بود.

اءَلا ساءَ ما تَزِرونَ،

چه بار سنگین و بدی بر دوش خود نهادید ،

وَ بُعْداً لَكُمْ وَ سُحْقاً، فَلَقَدْ خَابَ السَّعْيُّ، وَ تَبَّتِ، الايْدي ، وَ خَسِرَتِ الصَّفْقَةُ، وَ بُؤْتُمْ بِغَضَبٍ مِنَ اللّهِ،

پس رحمت خدایی از شما دور و دورتر باد. که تلاشتان بیهوده، دستانتان بریده، معامله تان قرین زیان گردیده است، و خود را به خشم خدا گرفتار نموده اید

وَ ضُرِبَتْ عَلَيْكُمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ.

و بدین ترتیب خواری و درماندگی بر شما لازم آمده است.

وَيْلَكُمْ يا اءَهْلَ الْكُوفَةِ،

وای بر شما ای مردم کوفه !

اتَدْرُونَ اءَيَّ كَبِدٍ لِرَسُولِ اللّه فَرَيْتُمْ؟!

آیا می دانید چه جگری از رسول خدا دریده اید ؟

وَ ايَّ كَريمَةٍ لَهُ اءَبْرَزْتُمْ؟!

چه زنان و دختران با عفت و وقاری را از خاندان او به کوچه و بازار کشانده اید ؟!

وَ ايَّ دَمٍ لَهُ سَفَكْتُمْ؟!

چه خونی از آن حضرت بر زمین ریخته اید؟!

وَ ايَّ حُرْمَةٍ لَهُ انْتَهَكْتُمْ؟!

و چه حرمتی از او شکسته اید؟!

لَقَدْ جِئْتُمْ بِها صَلْعاءَ عَنْقاءَ سَوْداءَ فَقُماءَ.

شما این جنایت فجیع را بی پرده و آشکار به انجام رسانید؛

خَرْقاءَ شَوْهاءَ، كَطِلاعِ الارْضِ وَ مِلاءِ السَّماءِ.

جنایتی که سر آغاز جنایات دیگری در تاریخ گشته، سیاه ، تاریک و جبران ناپذیر بوده ، تمام سطح زمین و وسعت آسمان را پر کرده است.

افَعَجِبْتُمْ اءَنْ مَطَرَتِ السَّماءُ دَما،

آیا از اینکه آسمان خون باریده تعجب می کنید؟

وَ لَعَذَابُ الاخِرَةِ اءَخْزى وَ اءَنْتُمْ لا تُنْصَرُونَ،

در حالی که عذاب آخرت در مقایسه با این امر، بسیار شدیدتر و خوار کننده تر است و در آن روز کسی به یاری شما نخواهد آمد.

فَلا يَسْتَخِفَّنَّكُمْ الْمَهْلُ،

پس مهلت هایی که خدای متعال به شما می دهد موجب خوشی شما نگردد،

فَاءنَّهُ لا يَحْفُزُهُ البِدارُ وَ لا يَخافُ فَوْتَ الثّارِ،

چرا که خدا در عذاب کردن بندگان خود شتاب نمی کند، چون ترسی از پایمال شدن خون و ازدست رفتن زمان انتقام ندارد

وَ انَّ رَبَّكُمْ لَبِالْمَرْصادِ.

و همانا که خدای شما همیشه در کمین است.

روای گوید :

به خدا سوگند در آن روز مردم را دیدم که حیرت زده گریه می کردند و گاه دست در دهان گرفته و پشت دست به دندان می گزیدند.

از ان میان پیرمردی در کنار من ایستاده و می گریست ، چنانکه محاسن او از اشکش تر شده بود او می گفت :

پدر و مادرم فدای شما باد !! پیران شما بهترین پیران ، جوانان شما بهترین جوانان،زنان شما بهترین زنان ونسل شمابهترین نسل است؛ هر گز خوار نشده پذیرای شکست نمی گردید.

 باورت می شود … حسین جان

چهل روز گذشت و خواهرت زینب بی تو بود…

در حیرتم که بی تو چرا زنده ام

عهدی که با تو بستم از اول، چنین نبود

ده روزه فراق تو عمری به ما گذشت

یک عمر بود هجر تو، یک اربعین نبود…

﷽

شرحی بر زیارت اربعین
یادداشت۲ 
توحیدی شدن زائر
🔸 اَللّهُمَّ اِنّی اَشْهَدُ اَنَّهُ وَلِیُّکَ وَابْنُ وَلِیِّکَ وَ صَفِیُّکَ وَابْنُ صَفِیِّکَ
خدایا من به راستی شهادت می دهم که آن حضرت ولیّ (و نماینده) تو و فرزند ولیّ تو بود و برگزیده‌ات و فرزند برگزیده‌ات بود.

در این فراز زائر بعد از سلام به امام(ع) با شهادت به ولایتش،نه تنها ارادت خود را به اجداد مطهرش به منصه ظهور میرساند که  به عقیده راسخ خود در اطاعت  از  دستورات نبی اکرم(ص) و قرآن که فرموده است 
أَطِيعُوا اللهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِى الأَمْرِ مِنْکُمْ 

اقرار میکند.

🔸 الْفاَّئِزُ بِکَرامَتِکَ اَکْرَمْتَهُ بِالشَّهادَةِ  و حَبوتـَهُ بالسـَّعادة؛ 
خدایا گواهی می دهم که او را به وسیله شهادت گرامی داشتی و به او سعادت عطا فرمودی.

در این فراز زائر شهادت میدهد که امامش به  عالیترین رستگاری و فوز عظیم که خداوند به مجاهدان عنایت می کند نائل شده و به سبب آن صاحب کرامتی عظیم‌گردیده است و از همین کرامتش خواهان نگاه کریمانه مولایش است که  گره های زندگی دنیوی و اخرویش گشوده شود.
زائر میداند که حضورش در این حرکت عظیم و اجتماع بزرگ شیعیان  در روز اربعین ، کشش وجودی  صاحب مضجع شریف است؛ هم اویی که به فور عظیم شهادت نائل آمده، سعادت زیارتش را نصیب او نموده است.
🔸و اجتـَبـیتـَه بطیبِ الولادة و جَعَلتـَه سیداً من السادة و قائِداً من القادة؛
و او را از اصل و نسب، پاکی ولادت بخشیدی او را آقایی از آقایان و رهبری از رهبران قرار دادی.

در این فراز زائر امام علیه السلام  نه تنها  اقرار به عصمت امام (ع) میکند؛ بلکه او را امام و سرپرست خود خوانده  و خود را تسلیم اراده او می داند  وبدین ترتیب با حضرتش بیعت تازه نموده و با تن رنجیده از راه ودل زنده به یاد حضرتش با عشق فریاد میزند  که در مدار حسین (ع)است.

 🔸و ذائدً مِنَ الذادة و اَعطیتـَهُ مَواریثَ الانبیاء
و او را مدافعی از مدافعان قرار داده و ارث تمام انبیاء را به ایشان عطا فرمودی.

در این فراز زائر گواهی میدهد که امام حسین علیه السلام  نه تنها  وارث خونی انبیاء، بلکه همچون نبی اکرم (ص) زعامت  جامعه مسلمین را  به انتصاب الهی برعهده داشته است و در دفاع از حق وحقیقت و نجات دین از بدعتها  و دفع منکر  و   ازاحه باطل  به شهادت رسیده است.
ادامه دارد

أللَّھُـمَ ؏َـجِّـلْ لِوَلیِڪْ ألْـفَـرَج🌤

بسم الله الرحمان الرحیم 

شرحی بر زیارت اربعین 
#یادداشت۱
📡
رسم عاشقی در زیارت نامه اربعین همچون زیارات دیگر با سلام است.

🌷 سلام در زیارت‌نامه‌ها یک عبارت ساده نیست، بلکه نشانه احترام، ارادت، همراهی، و اعتقاد به زنده بودن امام است. همچنین، سلام در زیارت‌نامه به معنای درخواست شفاعت و همراهی با امام در آخرت است. 
اما چرا⁉️ زیارت معصومین(ع) با سلام شروع میشود؟
در پاسخ باید گفت
🌀 چون سلام‌نوعی تحیت است.و تحیت از کلمه «حیّ» می‌آید. به کسی تحیّت می‌گوییم که از حیات برخوردار باشد. وقتی به کسی سلام می‌دهید، نشان‌دهنده این است که قائل به حیات او هستید. وبر اساس نص شریف قرآن شهدا زنده هستند و سید الشهدا امام‌حسین علیه السلام نیز از حیات برخوردارند لذا او را وسیله ای برای ارتباط با خالق قرار میدهیم‌
🌀 ضمن آنکه طبق دستور قرآن اگر به خانه‌ای غیر از خانه خود وارد می‌شویم سلام کنیم. پس یکی از آداب ورود، سلام است.
🌀 طبق آیه ۴۴ سوره مبارکه احزاب «تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ»، سلام از آداب ملاقات ور زیارت است. پس زیارت را با سلام آغاز می‌کنیم چون دستور خدا و عمل به قرآن است.
نکته مهم
♻️ خداوند متعال در آیات ۱۸۰ و ۱۸۱ سوره مبارکه صافّات بر مرسلین خودش سلام فرستاده است: «سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ». همچنین در آیه ۵۹ سوره نمل، خدا بر بندگان برگزیده خودش که «مصطفی» شده‌اند نیز سلام فرستاده است: «قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَسَلَامٌ عَلَى عِبَادِهِ الَّذِينَ اصْطَفَى آللَّهُ».
بنابر این‌🔰
سلام در آغاز زیارت یعنی کسی که او را زیارت می‌کنید، ادامه خط رسالت و از بندگان برگزیده خداست؛ چنانکه خداوند متعال در آیات ۳۳ و ۳۴ سوره مبارکه آل عمران می‌فرماید: «إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ (۳۳) ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ».

زیارت اربعین با پنج سلام شروع شده تا سید الشهدا را با سلام بر اجداد مطهرش بر بشریت بیشتر بشناساند
چون همین حسین بن علی است که زنجیره وصل انسانهای آزادی خواه جهان به منجی عالم بشریت حضرت مهدی عجل الله است

🔰
زائر با عرض سلام، خود را به آن حضرت نزدیک نموده و با تکرار واژه ادب، روح و روان خود را به لحاظ نزدیکی به ایشان از پستی ها و رذایل و آلودگی ها پاک می نماید و سلام را چنان با ادب و خلوص و اشک و آه بر دل القا می نماید، تا سلامتی کامل حاصل گردد و موجب جواب سلام آن بزرگوار گردد.

در واقع زائر با عرض سلام بر آن حضرت و یارانش، چهره اجتماعی - سیاسی خود را نمایان ساخته و اعلان می دارد که نه تنها با بت درون مبارزه می کند، بلکه همانند خود آن بزرگوار، با طاغوتیان، ظالمان، مستبدان و خائنین به مردم، مبارزه کرده و با شعار سلام، خود را در زمره یاران آن حضرت قرار می دهد.

ادامه دارد…

أللَّھُـمَ ؏َـجِّـلْ لِوَلیِڪْ ألْـفَـرَج🌤